Tijdens onze overtocht heeft Carolien weinig kunnen genieten doordat ze zeeziek was. Ze is niet in staat geweest langer dan 15 minuten binnen te zijn. Anders werd ze echt ziek. Ze heeft een paar zeeziekte pillen genomen en heeft niet overgegeven maar ze kwam er niet overheen.Carolien kan ook niet normaal eten binnen houden en verder eet Noa erg slecht als we op zee zijn viel ons op. Ze is niet ziek en speelt gewoon binnen maar eet erg slecht (normaal ook al niet denderend).
Normaal gesproken komt iemand na een dag of 3 over zijn zeeziekte heen (meestal al eerder). We hadden nog niet zo lang achter elkaar gevaren op een wat wildere zee en hoopten dat de zeeziekte af zou nemen. Misschien tegen beter weten in. Tijdens de eerdere tochten tijdens deze reis hebben we niet veel wind gehad met over het algemeen een rustige zee en dan kwam ze er wel overheen, maar begon het altijd weer als de zeegang toenam.
Dit betekent dat ik ook niet kan genieten en er veel dingen op een persoon terecht komen. Van zeilen tot de kinderen en een zeezieke verzorgen en het huishouden. Dit is tijdens een overtocht van een paar dagen wel te doen, maar voor een paar weken niet.
De heenreis naar de Carieb zou misschien nog wel meevallen, maar op de terugtocht weet je eigenlijk wel zeker dat je een depressie over je heen krijgt. De zeegang die we tot nu toe gehad hebben is daarbij vergeleken een lachertje. Het is waarschijnlijk dat tijdens zo'n depressie qua zeilen veel op mij terecht zal komen en daar kan je dan niet de rest nog even bij doen. En na de depressie (duurt meestal een dag of 3) zal je ook goed moeten rusten en dan staat Carolien er alleen voor. In theorie hoef je geen depressie over je heen te krijgen, maar het kunnen er ook 3 zijn. Iemand die zeeziek is wordt slap en het reactievermogen gaat sterk achteruit. Als je dan ook niet goed kan eten tussendoor dan wordt dit alleen maar erger. Dit is dus in deze vorm onverantwoord.
We hebben samen besloten de overtocht naar de Carieb niet te gaan maken en zijn blij dat we deze knoop hebben doorgehakt.
We blijven in de winter op de Canarische Eilanden en zien in het voorjaar wel verder. De terugtocht wordt wel een lastige tegen de heersende wind en stroom in. Hoe we dit gaan aanpakken weten we nog niet.
De makkelijkste route om terug te varen is via de Carieb, volgens de boeken.
Heel jammer maar het is niet anders. We hebben het geprobeerd en doorgezet maar het gaat niet verder.
Valt er nu een droom in duigen? Ja!
Maar we zijn wel een heel eind gekomen en de druk is van de ketel en we gaan volop genieten van de komende tijd.
Wat voor tochten er in de toekomst nog in het verschiet liggen? We zullen zien. Naar mate iemand ouder wordt, wordt hij minder snel zeeziek.
Deze beslissing hebben wij in de laatste nacht van de oversteek genomen. Als je dit aan land doet, dan is de kans groot dat je je laat verleiden om toch door te zetten.
