Los Gigantos

We hebben redelijk goed geslapen. Carolien heeft wat minder last van het slingeren dan ik dus ik ben op de vloer in het midden van de boot gaan liggen. In de loop van de dag werd de deining erger en zijn we vertrokken. We liggen nu voor Los Gigantos. Een 600 meter hoge rots recht uit zee. Indrukwekkend! Het lijkt rustig, beter dan verwacht.

Toen we het anker er in gooiden hoorden we help roepen vanaf de rotsen. Geintje zeker? We hebben al heel wat mensen op de vreemdste plekken zien zitten. Soms ook erg hoog, als je een tijdje oplet dan blijkt er een pad naar toe te lopen. Hier blijkbaar niet en op 300 zitten 2 toeristen vast halverwege de rots en het is nu donker. De brandweer is er inmiddels en is op de rots geklommen. Ze kunnen er niet bijkomen. Er is ook een bootje bij. Het lijkt alsof ze de aftocht blazen en morgen verder gaan met de reddingsactie.

Onderweg zijn taartjes gebakken

Volgende week zal de fotokwaliteit als nooit tevoren zijn!