Zoals vaak na dit soort beslissingen, volgen de ontwikkelingen elkaar snel op.
We vliegen met zijn vieren terug. We weten nog niet wanneer, maar het zal wel snel zijn.
We zoeken even naar de goedkoopste optie, waarschijlijk RyanAir naar Eindhoven en dan met de trein met een kaartje "samen vrij voor €45,-" naar Friesland.
We kunnen bij Carolien haar vader intrekken, hij heeft veel ruimte en een enorme tuin. Dus we gaan ons daar zeker goed vermaken.
We maken de boot klaar om een tijdje achter te laten en halen er zoveel mogelijk af. We weten nog niet of we een gedeelte van de spullen naar Nederland laten verschepen. Er is hier een nieuwe haven in aanbouw, we zijn hier even langs gelopen voor wat informatie. De ligging van de haven is een van de beste van de Canarisch met betrekking tot stormen en golven die binnen kunnen lopen.
Omdat de haven nog in aanbouw is de komende 2 jaar is er een korting op de ligplaats. We zullen hier nog wat van af proberen te krijgen morgen, maar dit lijkt ons eerst de beste optie. In Nederland gaan we ons beraden hoe we de boot weer terug kunnen varen.
De voorkeur gaat uit om met een of twee opstappers de boot terug te varen. Bij voorkeur voor de komende herfst. Zal best pittig worden.
Zo snel gaat het dus en we zullen het waarschijnlijk thuis pas weer een beetje tot rust komen en alles wat laten bezinken. Aan de andere kant was de teleurstelling een half jaar geleden groter toen we besloten niet over te steken naar de Carieb.
Dit is een dubbele bevestiging dat we toen de juiste keuze gemaakt hebben. En er ligt nog een mooi aantal mijlen in het verschiet. Gelukkig niet voor Carolien en de kinderen, maar voor mij is het wel iets om naar uit te kijken.
Onze aankomst in Nederland is dus met stille trom en heel anders dan eerder voorgesteld. Zo lopen de zaken soms en we nemen het zoals het is.
Het was tegen de 30 graden vandaag en we hebben met zijn vieren gezwommen bij de boot. Noa en Sophie ook met hun zwemvest aan. Ze vonden het wel een beetje eng, maar uiteindelijk zetten ze door en vonden ze het erg leuk.
Het anker leek goed te liggen, maar na inspectie bleek er maar een heel klein tipje achter een rots te zitten. Toevallig lagen we boven een mooring ter grootte van een halve deur. Dus naar beneden gedoken en het touw omhoog getrokken.
Het water is super helder, je kan tot meer bijna 15 meter diep kijken vanaf de boot.
 |
| Met een heel klein puntje vast achter een rots, alles is hier rots bodem. Ondanks dat het zand lijkt. |
 |
| Wedstrijdjes met klassieke model scheepjes. |
Iedereen bedankt voor de reacties!